21 november 2007 - Geïmplanteerde microchips kunnen kanker veroorzaken

Weet u nog? Hierover berichtten wij op 3 maart 2007 (scroll verder naar onderen). Naar aanleiding hiervan zijn wij in contact gekomen met Dr. Katherine Albrecht en zij schrijft ons het volgende hierover:
My technical report on the implant-cancer studies has finally been released! You can find the 48-page study, a 4-page summary, links to the original articles, and all other details here.
Note that at the bottom of the page there is information about the lies that the industry has been telling about the studies. I am setting the record straight.
En hier kunt u een Nederlandstalige samenvatting van het bovengenoemde rapport downloaden.

15 november 2007 - Nederland dreigt DNA alternatief te verliezen

De ontwikkelingen binnen Europa op het gebied van identificatie van paardachtigen nemen vastere vormen aan, maar van een eenduidige regelgeving is ook op dit gebied helaas geen sprake.
Onder druk van lidstaten die niet willen chippen is een alternatieve methode voor identificatie van paardachtigen toegestaan mits er een uiterlijk kenmerk op het paard is aangebracht waardoor men kan zien dat het paard geïdentificeerd is. En daar zit het gevaar voor de huidige Nederlandse DNA regeling. Waar een groot en belangrijk paardenland als Duitsland absoluut niet wil chippen en een combinatie van brandmerken en DNA profiel hanteert heeft Nederland zichzelf deze mogelijkheid ontnomen door het branden te verbieden.
Branden is verboden omdat het pijnlijk is. De dierenbescherming heeft er daarom ook bij LNV op aangedrongen te gaan chippen. In telefonische contacten met de dierenbescherming hebben we hen meerdere keren op de gevaren van het chippen gewezen maar voor hen zijn de gevallen waar het mee misgaat aanvaardbaar (!!!). Er wordt voor het gemak aan voorbijgegaan dat nooit is aangetoond dat chippen minder pijnlijk is dan branden. Uit de verhalen die ons bereiken is inmiddels duidelijk gebleken dat chippen vele malen pijnlijker kan zijn en zonder twijfel veel meer risico’s met zich meebrengt dan branden (zie de fotopagina op deze site).
Omdat het branden verboden is (ingrepenbesluit) kan Nederland niet voldoen aan de voorwaarde van Brussel om een uiterlijk kenmerk aan te brengen waardoor te zien is dat het paard reeds geïdentificeerd is en dit houdt uiteraard in dat het DNA-alternatief vervalt.

April jl. werd Groep Nijhof uitgenodigd door LNV om te overleggen wat de mogelijkheden waren voor een uiterlijk kenmerk. Wij stelden voor een heel klein brandmerk te plaatsen. LNV reageerde zeer welwillend en enigszins verbaasd omdat men dacht dat Groep Nijhof zo ongeveer overal tegen zou zijn, hetgeen nooit het geval is geweest. Wij willen enkel een veilige identificatiemethode voor onze paarden. Na terugkoppeling met andere werknemers bij LNV kregen we later te horen dat het branden toch niet zou worden toegestaan.
Daarop zijn wij contacten gaan leggen met verschillende dierenartsen door heel Nederland om te horen wat hun gedachten waren over het branden onder lokale verdoving. Er werd positief gereageerd door de dierenartsen. Lokale verdoving voor een gebied van 5 cm2 is heel goed mogelijk en daar het branden is verboden met als reden de pijnlijkheid leek het probleem opgelost.
LNV dacht hier echter anders over. Het werd afgeketst met de dooddoener ‘het is verboden’ en verder wenst men niet te kijken of na te denken over een oplossing en uitzonderingpositie voor mensen die niet willen chippen i.v.m. de mogelijke (onvoorziene) gevaren van de handeling of de gevolgen daarvan.

Tot op heden blijft het stil van de kant van LNV ondanks het feit dat ons in april is verteld dat men wil pogen het DNA alternatief voor Nederland veilig te stellen is er tot de dag van vandaag geen enkele tegemoetkoming. Voor tal van wetten is een uitzonderingspositie voor mensen die gewetensbezwaren hebben voor dingen, denk bijvoorbeeld aan het oormerken van koeien, maar voor het veilig identificeren van onze paarden wil men niets regelen. Dit alles uiteraard onder het mom: ‘het moet van Brussel’ en zo is de Nederlandse overheid weer veiliggesteld voor beschuldigingen, ze kunnen er immers niets aan doen!
Hoe vreemd te bedenken wat voor misstanden er overal in de bio-industrie zijn toegestaan. De pijnlijkheid van een heleboel ingrepen die dieren in deze industrietak moeten, en van LNV, mogen verduren. Daarbij valt het branden van paarden, zeker als dit onder lokale verdoving gebeurt, compleet in het niet.

Nederland heeft zichzelf, naar nu blijkt, met de rug tegen de muur geplaatst door een onnozele en ondoordachte wetgeving in te voeren zonder daarbij op wetenschappelijke feiten af te gaan, t.w. de pijnlijkheid en de gevaren van branden versus chippen. En Nederland is vooralsnog niet van plan chipweigeraars een uitweg te bieden, ongeacht wat wij voorstellen. Waar boeren die weigeren hun koeien te oormerken een uitzonderingspositie wordt geboden en dat op tal van andere gebieden is geregeld, weigert LNV een uitzonderingregeling toe te staan voor paardeneigenaren die hun paard niet willen molesteren met alle gevaren van dien.
Met iedere lidstaat binnen Europa die zelf mag verzinnen hoe ze de identificatie gaat doen, mits wordt voldaan aan bepaalde regels, is er een zoveelste wet die niet eenduidig is en alleen maar verwarring en onbegrip oproept.
Met onze paarden die aan het kortste eind trekken.

15 november 2007 - K. vertelt over Viper

Kijk op onze fotopagina voor het verhaal over Viper.
Een jonge hengst die na het chippen niet meer gezond door het leven kon.

14 november 2007 - We staan echt niet meer alleen

http://www.yourownrisk.nl/chippen_dieren/contact.asp
http://www.emerce.nl/nieuws.jsp?id=2180990

14 november 2007 - Teken petitie tegen chippen!

Ben jij ook zo moe van al die 'positieve' berichten over de RFID-chip? Hoe makkelijk het wel niet is, om 'boeven' op te sporen. Alle tbs Patiënten zouden zo'n chip moeten dragen, want dan zouden er minder ontsnappen gonst door de gangen van de 2e kamer. Lekker makkelijk bij het winkelen je hoeft de inhoud van je mandje niet eens meer op de band te zetten of op de caissière te wachten. Dus die caissière word binnenkort, bij het invoeren van de RFID-chip, ook overbodig. Ook maak ik uit de media op dat uw kinderen nogal eens zoek raken dus die geven we ook maar een chip, u hond of kat had er al één? Zo hoeft u als ouder niet eens meer op uw kind of huisdier te passen. Deze taak word dan overgenomen door de overheid. Die kunnen dan door middel van slimme zoekmachines als google heel snel uw kind weer terugvinden. Klinkt allemaal als een goede thriller, of niet? Alleen is dit geen fictie meer.
Voor ons is het allang duidelijk: men probeert de mensen de ID-chip aan te praten op dezelfde manier als men hen de GSM verkocht heeft, door het oproepen van allerlei irrationele angsten, waardoor de mensen ten prooi vallen aan een steeds sterker veiligheidssyndroom. Alsof zelfs iedereen die niks te verbergen heeft zich alles zou moeten laten welgevallen en de klok rond gecontroleerd zou moeten worden.
Het gebruik van RFID is een ernstige bedreiging van de privacy. Het gebruikt sluipt je leven binnen. Niemand maakt zich er druk om totdat we er echt last van krijgen.
En dan is het te laat.
Teken daarom nu de petitie

Klik hier om de petitie te tekenen.

3 maart 2007 - Geïmplanteerde microchips kunnen kanker veroorzaken

In vakkringen is met opwinding gereageerd op het nieuws van het Institut für experimentelle Pathologie van de Medizinische Hochschule Hannover, Duitsland. Om de ontwikkeling van tumoren (kanker) als gevolg van radioactieve straling en van chemische stoffen te bestuderen zijn bij muizen microchips geïmplanteerd ter herkenning. Na enige tijd bleken 36 muizen tumoren te hebben ontwikkeld met de transponder als centrum.
De wetenschappelijke opwinding is het gevolg van een vraag die Michael Steenbergen, voorzitter van de Arkansas Animal Producer’s Association, stelde in augustus 2006 tijdens de National ID Expo in Kansas City, USA. Op zijn vraag: “Welke onderzoeken zijn gedaan naar de veiligheid van de transponders die zijn geïnjecteerd in dieren?” volgde namelijk een oorverdovende stilte. Die tenslotte leidde tot het Duitse rapport. Saillant detail: dit betrof muizen met microchips van Nederlands fabrikaat.
Maar ook uit onderzoeken in Frankrijk (Unité d’Anatomie Pathologique van de École Nationale Vétérinaire in Nantes), de Verenigde Staten (Toxicology Department van de Bayer Corporation in Stilwell, Kansas) en China (helaas geen Engelse versie beschikbaar) bleken gelijksoortige resultaten bekend over zowel muizen als ratten. In Italië (Instituto Zooprofilattico Sperimentale delle Venezie in Legnaro, Padua) is een hond gedocumenteerd met rond zijn transponder een tumor die zich had genesteld in het bindweefsel.
De onderzoekers noemen de uitkomsten alarmerend en volgens hen blijkt het implanteren van microchips gevaarlijker dan tot nu toe aangenomen. Zoals de Amerikaanse journaliste Jane Williams schreef, is bij het chippen alleen aan de techniek gedacht en niet aan de gevolgen op de lange termijn. De op boven vermelde National ID Expo aanwezige gepensioneerde dierenarts Melvin T. Massey uit Brownsboro, Texas, liet van zijn verontrusting blijken in zijn brief aan de American Horse Council: “Ik ben rustend dierenarts en fok nog steeds met enkele paarden. Vanwege een vergroot risico op sarcoom (kwaadaardig gezwel) door migratie of infectie wil ik geen microchips in mijn paarden.”
Tot nu toe blijkt één procent van de geteste laboratoriummuizen en -ratten binnen twee jaar een tumor te ontwikkelen rond de transponder. Het ligt voor de hand dat het percentage zal toenemen naarmate de chip zich langer in het lichaam bevindt. En tevens, dat het bij grotere dieren, zoals paarden, langer dan twee jaar duurt vóór de tumor zich manifesteert. Maar aangezien het paard geacht wordt ook veel langer te leven dan een muis is een op latere leeftijd (10 jaar ? 15 jaar?) optredend carcinoom een allerminst denkbeeldig gevaar. Waarvan het (financiële) risico door zowel de chippende instantie (stamboek/sportfederatie) als de verantwoordelijke instantie (het Productschap) geheel wordt afgewenteld op de eigenaar.
Verder onderzoek is zeker nodig maar de resultaten van dit beperkte onderzoek wijzen al reeds uit dat het gokken is met de gezondheid van je dier als je het laat chippen – aldus Jane Williams, Bluffton, Arkansas, in American Family Voices, jan. 2007.
Voor mrs. William’s originele tekst zie: www.louisville-pets.com/microchip_cancer_study.html.

2 maart 2007 - Hackers klonen implanteerbare rfid-chip

Hackers hebben tijdens de HOPE-conferentie in New York gedemonstreerd hoe de implanteerbare rfid-chip Verichip gekloond kan worden.

De hackers, Jonathan Westhues en Annalee Newitz, demonstreerden met behulp van een rfid-lezer, een antenne en een laptop met software die signalen oppikt, hoe het identificatienummer van de Verichip kan worden verkregen. Newitz implanteerde de rfid-chip in haar arm. Westhues hield de rfid-lezer tegen de arm van zijn collega. Vervolgens scande hij de rfid-chip opnieuw met met de antenne die aan zijn laptop was verbonden. Zo werd het signaal dat door de chip werd uitgezonden opgevangen. Vervolgens hield Westhues de rfid-lezer bij de antenne, en werd het unieke identificatienummer van de chip in Newitz' arm blootgelegd. Op basis van deze informatie kan de chip volgens de hackers gekloond worden. "Verichips' website beweert dat de chip niet kan worden nagemaakt. Jonathan en ik hebben nu aangetoond dat dat niet waar is", zo verklaarde Newitz tegenover Reuters. Volgens haar bevat de Verichip geen ingebouwde beveiliging.
Een woordvoerder van Verichip verklaarde tegenover het persbureau dat het bedrijf nog niet de gelegenheid heeft gehad om het experiment te beoordelen en wilde daarom niet op de uitkomst ingaan. Wel verklaarde hij dat het erg moeilijk is om een Verichip na te maken. De chip zou volgens hem veiliger zijn dan 'alles wat je in je portemonnee hebt'.
De Verichip heeft het formaat van een zandkorrel en kan worden gebruikt om bevoegden toegang te geven tot beveiligde omgevingen of om medische gegevens van patiënten in ziekenhuizen uit te lezen als deze niet bij kennis zijn, zo meldt The Register.

Bron: Webwereld 26 juli 2006

22 februari 2007 - Chippen van schildpadden
Wij ontvingen de volgende e-mail:
"Naar aanleiding van artikelen in de pers over de problemen, welke optreden bij het chippen van paarden, deel ik u het volgende mede:
Sinds november van het afgelopen jaar, houd ik mij intensief bezig met de werkwijze zoals die door de overheid wordt voorgeschreven met betrekking tot de individuele herkenbaarheid van schildpadden, waar vaak dezelfde problemen optreden als bij andere dieren!
Zo ontstaan er bij het implanteren van microchips vaak ontstekingen, gaat de chip "wandelen", wordt hij ondeskundig door dierenartsen ingebracht (hals, oksel, buikholte) met vaak dodelijke afloop. Een onderzoek naar de mortaliteit onder schildpadden als direct gevolg van het inbrengen van de chip in Engeland heeft een percentage van 5 opgeleverd. Sinds november 2006 heb ik contact met het Bureau Regelingen van het Ministerie van LNV te Dordrecht opgenomen, waarbij ik uitgebreid heb aangegeven, dat (althans bij schildpadden) fotoherkenning van het betreffende dier uitstekend mogelijk is.
Bij schildpadden is een bijkomend probleem, dat 99,9% van de Nederlandse en Belgische dierenartsen geen enkele ervaring en kennis heeft, waar bij een schildpad de chip moet worden ingebracht.

Kort samengevat komen mijn bezwaren tegen het inbrengen van een microchip op de volgende punten neer:
1. Het is ethisch niet verantwoord, een lichaamsvreemd object in een beschermde diersoort in te brengen. Dit is in strijd met dieren- en natuurbescherming;
2. Door een gebrek aan ervaring bij het overgrote deel der dierenartsen is het implanteren van een chip voor het betreffende dier vaak hinderlijk en soms dodelijk;
3. Door dierenartsen worden vaak belachelijk hoge prijzen gevraagd voor het chippen van een schildpad, waarbij € 80,= per ingebrachte chip geen uitzondering is. Nu kan ik mij voorstellen, dat bij zeer kostbare springpaarden of harddravers dit soort bedragen van ondergeschikt belang zijn, doch bij schildpadden ligt dit anders.

Ik krijg de indruk, dat de overheid zelf ook niet echt gelukkig is met de huidige gang van zaken rond het individueel herkenbaar maken van dieren! Aan het Bureau Regelingen heb ik de aanbod gedaan om in de nabije toekomst een "demonstratie" te geven van identificatie bij schildpadden door middel van fotoherkenning.
Ik begrijp, dat deze methode voor paarden waarschijnlijk onmogelijk is, maar ik wil u hierbij attenderen op het feit, dat de problemen bij het chippen niet alleen voor grote dieren voorkomen."
Naam en verdere gegevens melder bij Groep Nijhof bekend.

15 februari 2007 - Exportvereisten PVE?
"Heb net een paard verkocht wat naar Engeland gaat. Niet gechipt en ook (nog) geen DNA. Geeft niets zegt de koper. De RVM keurt hem of ie gezond is en hangt er een labeltje aan en verder niks!!!!!! Engeland chipt niet dus no problem aan de grens.
Was het volgens het PVE niet zo dat er geen paard de grens over mocht zonder chip in zijn lijf? Leugens dus.
De koper had ook al sterk het idee dat het een geldkwestie was.
Dus onze xxx gaat mooi zonder chippie naar zijn nieuwe stek."
Naam en verdere gegevens melder bij Groep Nijhof bekend.

2 januari 2007 - Meldingen blijven binnenkomen...